خوش به حال ما...

پرواز پرنده را سر فرازی تصویر می کنیم

این عادت پرنده است بیهوده تفسیر می کنیم

 

این مرغکان خوش تراش را در خیال خوش

با صورت خویش می کشیم و تعبیر می کنیم

 

ما مردمان با خاکی نگاه و این چشم تنگ سر

خدا به آسمان نهاده و از دور تکبیر می کنیم

 

باور نمی کنیم که او هر نفس در کنار ماست

بعد گناه از دور توبه و پرنده تدبیر می کنیم

 

خوش به حال ما که آسوده مانده ایم و سرفراز

روز جزا هم که می رسد ناله ز تقدیر می کنیم