یک حس تلخ

مرزها شکسته شده و دیگر تمیزی میان صدق وریا باقی نیست، آنان که لباس دین به تن دارند دیگر نمی توان به باطنشان مطمئن بود وپاکی نیت و طینت شان را باور کرد.

درود برنفس پاک حافظ شیرازی که تیغ بسته ریا وریاکاران بوده وهست و واعظان دین فروش را به تیغ قلم تا ابد می نوازد،امسال دهه محرم که گذشت از مرور چهره های عزا نما دلم گرفت نه دخترکانی که حرمت سنت عزاداری نگه نداشتند و نه آنان که از سر نادانی حرمت شکستند هیچ کدام از اینها به اندازه آنان که در لباس حرمت شهیدان کربلا کاسبی می کنند منزجرم نکردند.

لباس سیاه و چهره محزون صدای گرفته از گریه های آنچنانی و پیشانی مهر نشان بعضی از آنان که از صدقه سر همین ظاهر سازیها سودهای آنچنانی رابطه های تجاری را قسمت جیبهای خویش می کنند، چقدر تهوع آور است.

دولت نیز به نام حمایت از اسلام شیعی وزنده نگهداشتن سنت عزاداری حسینی با پرداخت یارانه های آنچنانی آتش بیار معرکه دین فروشانی شده که دلالی ارزاق یارانه ای را هم به مجموعه تجاری خویش افزوده اند و از صدقه سر همین کمک ها جیب پر می کنند کس را جرات اعتراض نیست که این همه را در لباس دیانت می کنند و هر که از سر خیر خواهی معترض کسب ایشان شود به چوب تکفیر می رانند.

ای عجب آن زمانی که خبر از یارانه های آنچنانی نبود مجلس بی ریا تر بود و عزاداری رونقی بیشتر داشت ؛ انگار نان دولت تنها بازار بازیگران سیاه پوش را داغ تر کرده است وبس.

قربانی رام ، بودجه نویسی که سپر بلا می شود

مرد آرام دفتر اقتصادکلان سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور که هر کسی به شکلی او را تفسیر وتعبیر می کند انگار دیگر باید آخرین ماموریتش را با انجام برساند، ماموریتی که به نظر نمی رسد این بار تنظیم بودجه ای جدید باشد.

محمدکردبچه مرد آرامی است که بودجه را برای هر دولتی و به هر شکلی که گفته میشد می نوشت و ازآن دفاع می کرد وهمین امر باعث شده بود گروهی او را عاشق میز و موقعیتش بدانند و برخی از نزدیکانش نیز وی را عاشق کارش بخوانند.

هر دوگروه به هر شکل نمی توانستند تسلط وی را بر کاری که با دقت و وسواس هرساله به انجام می رساند منکر شوند ودر نهایت برخی که دوستش نداشتند به او لقب ماشین حسابی را داده بودند که از اقتصاد هیچ نمیداند وفقط با اعداد بازی را به آنجا که می خواهند می رساند.

آخرین بودجه ای که تنظیم کرد و به مجلس رساند بودجه سال ۸۶ بود که بدون هیچ مقام رسمی و تنها با عنوان بدون حکم مشاورت ریاست سازمان این کار را انجام داد.

اما پس از پایان کار، مدیران تازه وارد سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور که با رضایت مجلس مواجه شده بودند راضی نشدند نامی از محمدکردبچه برده شود و او به نوعی بایکوت خبری شد.

البته به نظر می رسد این قدرشناسی ها هنوز به پایان نرسیده است و با زیر سئوال رفتن عدد واقعی درآمد نفت در بودجه که از سوی رییس جمهور ۷/۳۳دلار اعلام شده بود( نمایندگان ملت تازه فهمیده اند بودجه با نفت بالای ۴۲ دلار بسته شده و رقم ۷/۳۳ تنها یک بازی آماری بوده است) به ظاهر ماموریت نانوشته جدیدی بر عهده مرد آرام بودجه گذاشته شده است.

شنیده ها حکایت از آن دارد،در پاسخ به اعتراض نمایندگان مجلس از سوی نزدیکان رییس جمهور عنوان شده که در مورد برآورد واقعی نفت در بودجه به رییس جمهور دروغ گفته شده و این گفته نشان از انگشت اتهام ناگفته ای دارد که در حال نشانه روی به سمت محمد کردبچه است کسی که به آسانی قابل چشم پوشی است، هر چند شاید به سادگی جایگزینی برایش پیدا نکنند.

 کردبچه اینبار به جای بودجه نویس رییس باید نقش سپر بلای نهمین رییس جمهور را عهده دار شود.

مملکت حرف و آش اقتصادی خاله خانم

در گذشته ایام مردمان این سرزمین را اهل عمل میدانستند واگر کلام از زبان کسی جاری می شد هنر آن بود که سر بر سر سخن بنهد ولی انگار گردونه تنگ تاریخ آن کرد که نباید کند.

وقتی به دور بر خود نگاه کنیم جمعی را می بینیم که حرافی پیشه ساخته از این ممر نان می خورند وافتخار ایشان گفتن حرف هایی است که دیگران آنرا باور می کنند و هیچ پشتوانه ای ندارد و از بد حادثه انگار دور گردون بر مراد اینان است که باد هوا را نان می کنند و مردمان در پی آنها حیران در کمالات شیوخی می مانند  که کمالات ایشان خوردن شیره وتعریف شیرینی آن است و دادن وعده های شیرین نیز از علومی است که ایشان در آن متبحراند.

از قضا رییس جمهور ما هم از همین دست از آب درآمده است وهر روز که می گذرد عوام بیشتر به آنچه خلاف واقع باور کردند واقف می شوند و اما گویی خود ایشان هم مصداق داستان ملا شده که کودکان را به وعده حلوا فریب داد وخود به باور وعده دروغ خویش پیشاپیش آنها به سوی وعده گاه دوید.

آمارها حکایت از آن دارد که در سال جاری به رغم تمام تلاش ها به عمل آمده و کاهش سهم هزینه مسکن در سبد مصرف خانوار های ایرانی (که امسال رشدی نجومی داشته و رییس محترم جمهور بی خبر است) باز هم نرخ رشد تورم به ۱۵ درصد می رسد وپیش بینی های خوش بینانه در مورد سال آیده بر مبنای همین سبد هزینه چلانده شده خانوار ها رشد کمتر از ۱۶ درصد را متصور هم نشده است ودر این وانفسا دولت فخیمه امیدوار است تزریق نقدینگی به طرح های زود بازده راهی باشد به سوی معجزه  وصد البته این همه در تقابل بودجه انقباضی مواد اولیه آش اقتصاد ایران است در سال آینده.

قیافه حق به جانب رییس جمهور را هم به این دستور العمل اضافه کنیم می شود آش خاله خانم.

بیچاره مردم